Published : 11,Mar 2018 04:51 AM

காவிரி சிக்கல்: இரட்டைவேடம் போடுகிறதா தமிழக அரசு ?

VCK-leader-Ravikumar-questioned-Edappadi-Government-stand-on-Cauvery-issue

காவிரிப் பிரச்சனையில் உச்சநீதிமன்றம் அளித்த இறுதித் தீர்ப்பின் அடிப்படையில் எடுக்கவேண்டிய நடவடிக்கைகளை இறுதி செய்வதற்காக மார்ச் 9 ஆம் தேதி மத்திய அரசால் கூட்டப்பட்ட கூட்டம் தமிழகத்தை ஏமாற்றும் முயற்சியாகவே முடிந்திருக்கிறது. ”காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கவேண்டும் என உச்சநீதிமன்றம் கூறவில்லை. ஒரு ஸ்கீம் உருவாக்கப்படவேண்டும் என்றுதான் கூறியிருக்கிறது” என்ற கர்நாடக அரசின் வாதத்தை அப்படியே மத்திய அரசு இந்தக் கூட்டத்தில் வழிமொழிந்திருக்கிறது. 

காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைப்பதற்கு கர்நாடக அரசு உடன்படப்போவதில்லை என்பது ஏற்கனவே தெளிவாகிவிட்டது. 
கர்நாடகத்துக்காக வாதாடிய மூத்த வழக்கறிஞர் மோகன் கடார்க்கி 27.02.2018 அன்று தி இந்து ஆங்கில நாளேட்டுக்கு அளித்த பேட்டி, கர்நாடக அரசின் மனப்போக்கைக் காட்டுவதாக இருந்தது ” காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தையோ, அதன் அதிகாரங்கள் மற்றும் செயல்பாடுகளையோ உச்சநீதிமன்றம் அங்கீகரிக்கவில்லை. ஆறு வாரங்களுக்குள் ‘ஸ்கீம்’ ஒன்றை உருவாக்கவேண்டும் என்றுதான் உச்சநீதிமன்றம் மத்திய அரசுக்கு ஆணையிட்டுள்ளது. ’ஸ்கீம்’ என்பது ஒரு அதிகார அமைப்பு, வாரியம், கமிட்டி - இப்படி  உச்சநீதிமன்றம் கூறியிருப்பதுபோல தண்ணீரைப் பகிர்ந்தளிப்பதற்கு மத்திய அரசு எது பொருத்தமானது எனக் கருதுகிறதோ அதை உருவாக்கவேண்டும் என்றுதான் உச்சநீதிமன்றம் கூறியிருக்கிறது” என வழக்கறிஞர் கடார்க்கி அந்த பேட்டியில் கூறியிருந்தார். 

கர்நாடக அரசு மட்டுமல்ல, மத்திய அரசும் உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை மதித்து காவிரி மேலாண்மை வாரியம், ஒழுங்காற்றுக் குழு ஆகியவற்றை அமைக்கும் என்று நாம் நம்புவதற்கு வழியில்லை. ஏனெனெனில், உச்சநீதிமன்றத்தில் மத்திய அரசின் சார்பாக முன்வைக்கப்பட்ட வாதங்கள் மேலாண்மை வாரியம் அமைப்பதற்கு எதிராகவே இருந்தன. 

          

காவிரி வழக்கில் உச்சநீதிமன்றத்தில் மத்திய அரசின் சார்பில் வாதாடிய சொலிஸிட்டர் ஜெனரல் ரஞ்சித் குமார், “ நதி நீர் பங்கீட்டுச் சட்டம் 1956ன் பிரிவுகள் 4,6,6ஏ, 11 ஆகியவை மாநிலங்களுக்கிடையே நதிநீர் பங்கீட்டில் பிரச்னை ஏற்படும்போது அவற்றைத் தீர்ப்பதற்கு ஏதுவாக நடுவர் மன்றத்தை அமைக்கும் அதிகாரத்தை மத்திய அரசுக்கு வழங்கியுள்ளன. அந்த சட்டமே முழுமையான ஒன்றாக இருப்பதால் அது கூறியிருப்பதைப் போல மத்திய அரசு எடுக்கும் நடவடிக்கைகளில் தலையிட நீதிமன்றங்களுக்கு அதிகாரம் இல்லை. அந்த சட்டம் குறிப்பிட்டிருக்கும் அமைப்பை (ஸ்கீம்) உருவாக்குவது மத்திய அரசின் பொறுப்பு. அப்படியான அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டால் அதற்கு நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் ஒப்புதல் பெறப்படவேண்டும். மேலாண்மை வாரியத்தின் அதிகார எல்லைகளை வரையறுக்கும் அதிகாரமும் மத்திய அரசுக்கே இருக்கிறது “ என வாதிட்டார். 

உச்சநீதிமன்றம் ஸ்கீம் என்றுதான் சொல்லியிருக்கிறது, மேலாண்மை வாரியம் என்று தெளிவாகக் கூறவில்லை என மத்திய அரசு இப்போது சொல்கிறது. ஒருவேளை உச்சநீதிமன்றம் அப்படி தெளிவாகச் சொல்லியிருந்தாலும்கூட அதை மத்திய அரசு அமைக்காது என்பதற்கும் ஆதாரம் இருக்கிறது. 

          

 “மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கவேண்டும் என்று நடுவர் மன்றம் சொன்னால் அதை அமைத்துத்தான் ஆகவேண்டும் என்பது கட்டாயம் இல்லை. மத்திய அரசு விரும்பினால் மேலாண்மை வாரியத்தை அமைக்கலாம். கிருஷ்ணா நடுவர் மன்றம், கோதாவரி நடுவர் மன்றம், நர்மதா நடுவர் மன்றம் ஆகியவை அமைக்கப்பட்டு அவை தமது இறுதித் தீர்ப்புகளை வழங்கின. ஆனால் கோதாவரிக்கு மட்டும்தான் மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. மற்ற இரண்டு இடங்களிலும் அப்படி எதுவும் அமைக்கப்படவில்லை. மத்திய அரசின் விருப்பத்துக்கு அதை விட்டதால்தான் 1956 ஆம் வருட சட்டத்தில் may என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது, shall என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படவில்லை “ என மத்திய அரசின் வழக்கறிஞர் ரஞ்சித் குமார் உச்சநீதிமன்றத்தில் வாதாடினார். 

காவிரி நடுவர் மன்றமும் உச்சநீதிமன்றத்துக்கு இணையான அதிகாரம் கொண்டதுதான் என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பிறகும் காவிரி நடுவர் மன்றத்தின் தீர்ப்பை அமல்படுத்தித்தான் ஆகவேண்டும் என்று கட்டாயம் ஏதுமில்லை என மத்திய அரசு வாதிட்டுள்ளது. அதைப் பார்த்தபிறகும்  மத்திய அரசு காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை அமைக்கும் என நம்பினால் நாம்தான் எமாளிகள் என்று பொருள். 
 
காவிரி சிக்கலில் கர்நாடகம் கையாண்ட அணுகுமுறைக்கும் தமிழ்நாடு கடைபிடித்த அணுகுமுறைக்கும் நிறைய வேறுபாடுகள் உள்ளன. திறமையான வழக்கறிஞர்களை நியமித்து வாதாடியதோடு நின்றுவிடாமல் காவிரிப் பிரச்சனை தொடர்பாக கன்னட அமைப்புகள் விரும்பியபடியெல்லாம் போராட்டம் நடத்த கர்நாடக அரசு ஆதரவாக இருந்தது. அதை ஊக்குவிக்கவும் செய்தது. அங்குள்ள அரசியல் கட்சிகள் ஒன்றிணைந்து மத்திய அரசுக்கு நெருக்கடி தரும் விதமாக வீதியில் இறங்கிப் போராடவும் செய்தன. 2018 ஆம் ஆண்டின் துவக்கத்தில் கூட இந்தப் பிரச்சனைக்காக கர்நாடகாவில் மாநிலம் தழுவிய பந்த் நடைபெற்றது. 

         

கர்நாடகாவைப் போல் அல்லாமல் தமிழ்நாட்டிலோ அரசியல் கட்சிகள் இந்தப் பிரச்சனையிலும் பிரிந்தே நின்றன. போராட்டங்களும்கூட பெயரளவுக்கே நடத்தப்பட்டன. அதனால் காவிரி பிரச்னை என்பது ஏதோ டெல்டா மாவட்ட விவசாயிகளின் பிரச்னை மட்டும்தான் என்ற மனநிலை தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு ஏற்பட்டுவிட்டது. அதைத் தமிழ்நாட்டின் உயிர்நாடியான பிரச்னையாக, உரிமை சார்ந்த விஷயமாக தமிழகம் கருதத் தவறிவிட்டது.  

காவிரிப் பிரச்சனையை வெறும் சட்டப் பிரச்சனையாகவே கருதி நீதிமன்றங்களுக்குச் செல்வதிலேயே தமிழக ஆட்சியாளர்கள் குறியாக இருந்துவிட்டனர். அந்த நிலை இப்போதுதான் சற்றே மாறியுள்ளது. கடந்த 22.02.2018 அன்று தமிழக அரசு கூட்டிய அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்தில் தமிழ்நாட்டிலுள்ள அனைத்துக் கட்சிகளும் விவசாய சங்கங்களும் கலந்துகொண்டன. இந்த ஒற்றுமையை மத்திய அரசின் மீதான அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துவதற்கு தமிழக அரசு பயன்படுத்தியிருக்கவேண்டும்.

நாராளுமன்றத்தில் தமிழ்நாட்டு எம்பிக்கள் போராடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் தமிழ்நாட்டிலோ அதை பிரதிபலிப்பதுபோல ஒரு போராட்டமும் நடக்கவில்லை. இதுதான் நமது பலவீனம். ’சட்டமன்றத்தின் சிறப்புக் கூட்டத்தைக்க்கூட்டி தீர்மானம் நிறைவேற்றவேண்டும்’ என்பது தமிழகம் மேற்கொள்ளவேண்டிய நடவடிக்கைகளில் ஒரு அம்சம்தான். அதைவிடவும் முக்கியம் இந்தப் பிரச்சனையில் ஏற்படுத்தப்படவேண்டிய அரசியல் அழுத்தம்தான். உச்சநீதிமன்றம் நிர்ணயித்துள்ள காலக் கெடுவுக்குள் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கப்படாவிட்டால் இனி எப்போதுமே அது அமைய வாய்ப்பில்லை.  

தமிழக அரசின் அணுகுமுறை ‘பாலுக்கும் காவல், பூனைக்கும் தோழன்’ என்பதைப்போல இருக்கக்கூடாது. இந்த விஷயத்தில் மத்திய அரசின் காலந்தாழ்த்தும் அணுகுமுறையைத் துணிந்து எதிர்ப்பதற்கு அது முன்வரவேண்டும். இல்லையென்றால் ஒரு பக்கம் போராடுவதுபோல பாவனை செய்துகொண்டு இன்னொரு பக்கம் மத்திய அரசின் துரோகத்துக்குத் தமிழக அரசு துணை போவதாகவே கருதவேண்டியிருக்கும்.

         

எதிர்க்கட்சியான தி.மு.க அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்துக்கு அழைப்பு விடுத்ததால்தான் அவசரம் அவசரமாகத் தமிழக அரசு அனைத்துக்கட்சிக் கூட்டத்தைக் கூட்டியது. எனவே இப்போதும் தி.மு.கவே முன் கை எடுக்கவேண்டும். காவிரி மேலாண்மை வாரியத்தை அமைக்க மத்திய அரசை வலியுறுத்தி முழு அடைப்பு உள்ளிட்ட அனைத்துவிதமான போராட்டங்களையும் அடுத்துவரும் நாட்களில் நடத்தினாலொழிய தமிழ்நாட்டின் உரிமையைக் காப்பாற்றவே முடியாது. இதை ஆளுங்கட்சி மட்டுமல்ல, எதிர்க்கட்சியான தி.மு.கவும் புரிந்துகொள்ளவேண்டும்.

சற்று முன்



எடிட்டர் சாய்ஸ்