விண்வெளியில் மனிதக் கழிவுகளை சுத்திகரித்து, செவ்வாய் மற்றும் நிலவில் தாவரங்கள் வளர்க்க ஏற்ற மண்ணாக மாற்றும் தொழில்நுட்பம், உணவு உற்பத்தியில் சவால்களை சமாளிக்க உதவுகிறது. இது பூமியில் இயற்கை உரங்களைப் பயன்படுத்தி விவசாயம் செய்வதைப் போன்றே சுகாதாரமானது என கூறப்படுகிறது..
நிலவு மற்றும் செவ்வாய் கிரகத்தில் மனிதர்கள் நீண்ட காலம் தங்கி வாழ்வது என்பது தற்போதைய விண்வெளி ஆய்வுகளின் மிக முக்கிய இலக்காக உள்ளது. ஆனால், அங்குள்ள நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த தரிசு மண்ணில் செடி, கொடிகளை வளர்த்து உணவை உற்பத்தி செய்வது எப்படி என்பதுதான் விஞ்ஞானிகளுக்குப் பெரிய சவாலாக இருந்தது. அந்தச் சவாலுக்கு இப்போது ஒரு புரட்சிகரமான தீர்வை விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர். விண்வெளியின் வளமற்ற தூசியை எப்படி விளைநிலமாக மாற்றப் போகிறார்கள் என்பதை விரிவாகப் பார்க்கலாம்.
மனிதக் கழிவுகளைப் (Human Waste) பயன்படுத்தி, விண்வெளியின் வளமற்ற தூசியை விவசாயத்திற்கு ஏற்ற மண்ணாக மாற்ற முடியும் என்பதுதான் அந்தப் புதிய கண்டுபிடிப்பு. ACS Earth and Space Chemistry இதழில் வெளியிடப்பட்ட இந்த ஆய்வின்படி, செவ்வாய் மற்றும் நிலவில் காணப்படும் 'ரெகோலித்' (Regolith) எனப்படும் பாறைத் துகள்கள் மற்றும் தூசியைத் தாவரங்கள் வளர்வதற்கு ஏற்ற வளமான மண்ணாக மாற்ற முடியும் எனத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. விண்வெளி வீரர்கள் பூமியிலிருந்து உணவைக் கொண்டு செல்வதற்குப் பதிலாக, அங்கேயே பயிர்களை வளர்ப்பதற்கு இந்த முறை உதவும். இது விண்வெளிப் பயணங்களுக்கான செலவைக் குறைப்பதோடு, 12 மாதங்களுக்கும் மேலாக நீடிக்கும் நீண்ட காலக் குடியிருப்புகளுக்கு வழிவகுக்கும்.
டெக்சாஸ் ஏ&எம் பல்கலைக்கழகத்தின் (Texas A&M University) மண் மற்றும் பயிர் அறிவியல் துறையைச் சேர்ந்த ஹாரிசன் கோக்கர் (Harrison Coker) மற்றும் NASA விஞ்ஞானிகள் இணைந்து இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டுள்ளனர். இதற்காக நாசாவின் கென்னடி விண்வெளி மையம் (NASA’s Kennedy Space Center), 'Bioregenerative Life Support System' என்ற தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்கியுள்ளது. இந்த அமைப்பானது, காற்றில்லா முறையில் செயல்படும் பயோ-ரியாக்டர்களை (Anaerobic bioreactors) பயன்படுத்தித் திடக்கழிவுகளைச் சிதைத்து, வடிகட்டுதல் மூலம் அதிலிருந்து நைட்ரஜன் மற்றும் பாஸ்பரஸ் நிறைந்த ஒரு ஊட்டச்சத்து திரவத்தை (Nutrient-dense solution) உருவாக்குகிறது.
இந்தத் திரவ உரத்தை விண்வெளி மண் மாதிரிகளுடன் (Regolith simulants) கலந்து 24 மணிநேரம் கிளறும்போது, 'வேதியியல் சிதைவு' என்ற செயல்முறை நடக்கிறது. நுண்ணிய ஆய்வுகளின்படி (Microscopic analysis), இந்தச் செயல்முறையானது மண்ணில் உள்ள கண்ணாடி போன்ற கூர்மையான துகள்களை மென்மையாக்குகிறது. இதன் மூலம் செடிகளின் வேர்கள் எளிதாக உள்ளே ஊடுருவி வளர முடிகிறது. மேலும், பாறைகளுக்குள் இருக்கும் Sulfur, Calcium மற்றும் Magnesium போன்ற அத்தியாவசிய தாதுக்கள் தாவரங்கள் உறிஞ்சக்கூடிய நிலைக்கு மாறுகின்றன.
செவ்வாய் கிரகத்தின் மண்ணில் உள்ள நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த 'பெர்குளோரேட்' (Perchlorate) போன்ற உப்புக்களைச் சிறப்பு நுண்ணுயிரிகள் மூலம் நீக்கிவிட்டு, அதில் தக்காளி மற்றும் பட்டாணி போன்ற பயிர்களை வளர்க்க முடியும் என்று ஆய்வாளர்கள் நம்புகின்றனர். பூமிக்கு வெளியே மற்றொரு கிரகத்தில் மனிதர்கள் வாழ்வதற்குத் தேவையான மிக அடிப்படைத் தேவையான 'உணவு' உற்பத்தியில் நிலவி வந்த சவாலுக்கு, இந்த ஆய்வு ஒரு சிறந்த தீர்வை வழங்கியுள்ளது.
மனிதக் கழிவுகள் 55 டிகிரி செல்சியஸிற்கும் அதிகமான வெப்பநிலையில், காற்றுள்ள மற்றும் காற்றில்லா முறைகளில் சுத்திகரிக்கப்படுவதால், அதில் உள்ள நோய்க்கிருமிகள் மற்றும் ஒட்டுண்ணிகள் முற்றிலும் அழிக்கப்படுகின்றன. இதனால் இந்த முறையில் விளைவிக்கப்படும் உணவுகள் மனிதர்கள் உண்பதற்குப் பாதுகாப்பானவை என நாசாவின் உயிரியல் மற்றும் இயற்பியல் அறிவியல் பிரிவு (NASA’s Biological and Physical Sciences Division) உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. வளரும் தாவரங்கள் இயற்கையாகவே மீதமுள்ள அசுத்தங்களை வடிகட்டுவதோடு, பூமியில் இயற்கை உரங்களைப் பயன்படுத்தி விவசாயம் செய்வதைப் போன்றே இந்த முறையும் சுகாதாரமானது எனத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தத் தொழில்நுட்பம் ஒரு 'மூடிய சுழற்சி முறையை' (Closed-loop cycle) உருவாக்குகிறது. அதாவது, ஒவ்வொரு அவுன்ஸ் உயிரியல் கழிவும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்பட்டு அடுத்த தலைமுறை உணவை உற்பத்தி செய்ய உதவுகிறது. தற்போது இந்த ஆய்வு பூமியில் உள்ள ஆய்வகச் சூழலில் தொடக்க நிலையில் இருந்தாலும், எதிர்கால விண்வெளி வீரர்கள் தங்களுக்குத் தேவையான உணவை அங்கேயே உற்பத்தி செய்து கொள்ளும் நிலையை இது சாத்தியமாக்கியுள்ளது.