முகப்பு இந்த வாரம்
மின்னஞ்சல்
ஒருநாள் முதல்வன்
அதிஷா
 
 
இந்திய அணிக்காக ஒருநாள் போட்டிகளில் மிக அதிக வெற்றிகளைப் பெற்றுத்தந்து சாதனை படைத்திருக்கிறார் கேப்டன் தோனி. அசாருதீனின் 90 வெற்றிகள்  (174 போட்டிகளில்) சாதனையை வெறும் 162 போட்டிகளில் 91-ஆவது வெற்றியைப் பெற்று முறியடித்துள்ளார். 
 
28 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உலகக் கோப்பையை வென்றது, டி20 உலகக் கோப்பை, சாம்பியன்ஸ் ட்ராபி, டெஸ்ட் மற்றும் ஒருதின ரேங்கிங்கில் முதலிடம் எனத் தொடர்ந்து 8 ஆண்டுகளாக இந்திய அணியை உச்சாணிக் கொம்பிலேயே வைத்திருக்கிற இந்திய அணியின் அச்சாணி  நிச்சயமாக தோனிதான். உள்ளூரில் மட்டுமல்ல, வெளிநாட்டிலும் வெற்றிக்கொடி நாட்ட உதவியவர். 
 
ஜார்கண்டில் மிகச் சாதாரண நடுத்தரக் குடும்பத்தில் பிறந்த தோனி,  தன்னுடைய பள்ளிக்காலங்களில் எந்த முறையான கிரிக்கெட் கோச்சிங் பயிற்சிகளையும் பெறாதவர். தன் சுயமுனைப்பில் படிப்படியாக உள்ளூர் அணிகளில் ஆடத் தொடங்கி ரஞ்சிப் போட்டிகளில் தன்னை நிரூபித்து முன்னேறியவர். தன்னுடைய மாநில அணியிலேயே இடம் கிடைக்காமல் புறக்கணிக்கப்பட்டவர்.
 
பீகார் மாநில அணிக்காக ரஞ்சிப் போட்டிகளில் ஆட வேண்டியிருந்தது. இந்திய அணிக்குள் நுழைந்தபோதும் முதல் நான்கு போட்டிகளில் பெரிதாக சோபிக்க முடியவில்லை.ஐந்தாவது போட்டியில் தன்னை வெளிக்காட்டி தனக்குக் கிடைத்த ஒவ்வொரு வாய்ப்பிலும் தன்னை முழுமையான கிரிக்கெட் வீரனாக நிரூபித்து  முன்னேறியவர். 
 
2007 உலகக் கோப்பையில் துவைத்துப் போடப்பட்டிருந்த பொத்தலான இந்திய அணிக்கு மாற்றாக மொத்தமும் புத்தம் புதிதான வீரர்கள் கொண்ட டி20 அணிக்கு கேப்டனாகி, அதே ஆண்டில் உலகக் கோப்பையை(டி20) வென்று கொடுத்த அசாதாரண கேப்டன் தோனி. அவருடைய வாழ்க்கையும் அத்தகையதே. தோனியின் வெற்றிக்கான காரணங்கள், அதற்கான அடித்தளமான அடிப்படைக் குணங்கள் அவருடைய வாழ்க்கையின் துவக்க காலங்களில் நிறைந்திருக்கின்றன.  
 
தோனியின் தந்தை பான்சிங் இமாலய மலைத்தொடர் பகுதியில் இருக்கிற மிகச் சிறிய கிராமமான டலசாலம் என்ற ஊரில் பிறந்து வளர்ந்தவர். பேருந்துகள் கூட செல்லாத மிகச் சிறிய கிராமத்தில் பிழைக்க வழியில்லை. வேலை தேடி இன்றைய ஜார்கண்டின் ராஞ்சிக்கு வந்தார். எங்கெங்கோ அலைந்து திரிந்து மீகான் (–MECON‡) என்கிற நிறுவனத்தில் தினக்கூலியாக வேலைக்குச் சேர்ந்தார். அங்குதான் அவருக்குத் திருமணமானதும் தோனி பிறந்ததும். 
 
தோனி பிறந்த சமயத்தில் மீகான் நிறுவனத்தின் கிரிக்கெட் மைதானத்தில்தான் பான்சிங்கிற்கு வேலை. மைதானத்தில் இருக்கிற புற்களைப் பராமரிப்பதும் அதற்கு தண்ணீர் பாய்ச்சுகிறவராகவும் பணியாற்றிக்கொண்டிருந்தவர். அவருக்கு அப்போது தெரியாது, தன்னுடைய மகன் இதே மைதானத்தில் ஒருநாள் சிக்ஸர்களும் பவுண்டரிகளுமாக அடித்து, தனக்கென ஒரு பெயரைப் பெறுவான் என்று. 
 
தோனியை உருவாக்கியவர்களில் முதன்மையானவர் அவரது தந்தை பான்சிங்தான். கஷ்டப்பட் டு உழைத்து முன்னேறியவர் என்பதால் இயல்பிலேயே மிகவும் கண்டிப்பானவரும் கூட. மைதானத்தில் முறுக்காக வெற்றியோ, தோல்வியோ முகத்தில் வெளிப்படுத்தாமல் அமைதியாக இருக்கிற பழக்கம் தோனி தன் அப்பாவிடம் கற்றுக்கொண்டது. கண்டிப்பான அப்பாவை யாருக்குப் பிடிக்கும். அதனால் சிறுவயதில் தோனி அம்மா செல்லமாகவே வளர்த்தார். 
 
என்னதான் கண்டிப்பாகவே இருந்தாலும் விளையாட்டில் ஆர்வமுள்ள தன் பிள்ளைகளை (ஓர் அண்ணன் நரேந்திரா மற்றும் ஒரு தங்கை ஜெயந்தி) எப்போதும் அரவணைத்து அவர்களுக்கு வேண்டிய அத்தனை உதவிகளையும் செய்துகொடுப்பதில் பான்சிங் மிகவும் பொறுப்பானவர். என்னதான் குடும்பத்தில் கஷ்டங்கள் இருந்தாலும் தோனியின் விளையாட்டு ஆர்வத்திற்கு பான்சிங் குறை வைத்ததேயில்லை. படிப்புக்குக் கொடுக்கிற அதே முக்கியத்துவத்தை விளையாட்டுக்கும் ஒவ்வொரு பெற்றோரும் கொடுக்க வேண்டும் என உறுதியாக நம்புகிறவர்.
 
12-ஆம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தபோது பரீட்சைக்கு முதல்நாள் ஒரு முக்கியமான கிரிக்கெட் போட்டி. அதில் தோனி கலந்துகொள்ள வேண்டும். பரீட்சைக்குத் தயாராவதா அல்லது கிரிக்கெட் போட்டிக்குச் செல்வதா என்கிற குழப்பத்தில் தவித்தார் தோனி. அம்மாவிடம் போய், ‘என்ன செய்வது?’ என்று கேட்க... அம்மாவோ, ‘போ, உன் அப்பாவையே கேளு’ என்று சொல்லிவிட... தோனி தயங்கித் தயங்கி அப்பாவிடம் போய்க் கேட்க... அப்பா, தோனியைப் பார்த்தார்.
 
‘ நீ பரீட்சைக்கு முழுமையாக தயாராகிவிட்டாயா?’ என்றார். தோனி தலையை ஆட்ட... ‘அப்படியென்றால் உடனே உன் கிரிக்கெட் கிட்டை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பு. ஆண்டு முழுக்க இந்த ஒரு பரீட்சைக்காகப் படித்துக்கொண்டிருந்த நீ, அடுத்த 24 நான்கு மணிநேரத்தில் எதையும் படித்துவிடப் போவதில்லை. சந்தோஷமாகப் போய் விளையாடு. நாளை மறுநாள் மகிழ்ச்சியாக பரீட்சையை எதிர்கொள்’ என்றார். தோனி அந்த மேட்ச்சிலும் சிக்ஸர்களை விளாசி அசத்தியதோடு, பரீட்சையிலும் மார்க்குகளைக்  குவித்தார். 
 
என் தந்தைக்கு எப்போதுமே என் மேல் நம்பிக்கை மிக அதிகம். என்னை எப்போதும் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டார். பல நேரங்களில் அவருடைய நம்பிக்கைகாகவே நான் சிறப்பாகச் செயல்படுவேன். அதேபாணியைத்தான் நான் இளம் வீரர்களிடமும் காட்டுவேன். இளம் வீரர்களிடம் மிகுந்த நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துவேன். அதுவே அவர்களுக்கான என்னுடைய உத்வேகமாக அமையும், தோல்வியடையும்போதும் நான் என் நம்பிக்கைகளை அவர்களிடம் கைவிடமாட்டேன். அது அவர்கள் மீண்டெழ உதவும்" என்று பேட்டியொன்றில் குறிப்பிட்டுள்ளார் தோனி. 
 
தோனியின் விளையாட்டுப் பயிற்சிகள் பெரும்பாலும் அவருடைய ஊரின் தட்பவெப்ப நிலையைப் பொருத்தே அமையும். வெளிச்சமாக இருந்தால் கிரிக்கெட், இருட்டாக இருந்தால் கால்பந்து, மழை பெய்தால் டென்னிஸ் அல்லது பாட்மிண்டன். ஆனால் தினமும் விளையாட்டுக்கு மட்டும் ஓய்வு கிடையாது.
 
கால்பந்தாட்டத்தில் கோல்கீப்பராக இருந்தாலும் தோனியால் ஓர் இடத்தில் நிற்கவே முடியாது. அங்குமிங்கும் ஓடிக்கொண்டே இருப்பார். அதனால் சக நண்பர்களிடம் நன்றாகத் திட்டு வாங்குவார். பின்னாளில் கிரிக்கெட்டிற்கு வந்த போதும் அவரால் ஒரே இடத்தில் கவனம் செலுத்தி நிற்கமுடியாமல் திணறியிருக்கிறார். இதை எப்படி சரிசெய்வது? தோனியே திட்டமிட்டார்.
 
தோனிக்கு சைக்கிள், பைக் என்றால் உயிர். தன்னுடைய சைக்கிளை துடைத்துத் துடைத்து வைத்திருப்பார். விக்கெட் கீப்பிங் பயிற்சி பண்ணும்போது அதைக் கொண்டுவந்து தனக்குப் பின்னால் நிறுத்திவிடுவார். தன்னைத் தாண்டிப் போய் பந்து பட்டால் சைக்கிளில் சேதாரம் உறுதி என்பதால் ஒவ்வொரு பந்தையும் எப்பாடுபட்டாவது பிடித்துவிடுவார். அவரையும் மீறி பந்து பட்டு, சேதாரம் ஆகிவிட்டால் தனக்குக் கிடைக்கிற சொற்பமான பாக்கெட் மணியில்தான் உடைந்துபோன உதிரிப்பாகங்களை சரிசெய்ய வேண்டியிருக்கும். 
 
தன்னுடைய முதல் ஒருநாள் போட்டியில் தோனி ஒரு காட்ச், ஒரு ஸ்டம்பிங் ரன்அவுட் கூட செய்யவில்லை. அதைப்பற்றி அவரிடம் கேட்டபோது, பைஸ்(BYES) ஒன்று கூடப் போகவில்லை என்பதே எனக்குப் போதுமானது. பந்து என்னைத் தாண்டக்கூடாது. அதுதான் ஸ்டம்ப்புகளுக்குப் பின்னால் நான் எடுத்துக்கொள்கிற முதல் உறுதிமொழி" என்றார். 
 
தோனி இயல்பிலேயே அனைத்தையும் தானாகவே கற்றுக்கொள்ளக்கூடியவர். இந்திய அணி தோற்கும்போதெல்லாம் ஊரே சேர்ந்து கோடிக்கணக்கான அட்வைஸ் மழைகளைப் பொழிந்தாலும் அவருக்கு எது என்று படுகிறதோ அதையே செய்யக்கூடிய முரட்டுத்தனமான காதுகளைக் கொண்டவர் தோனி. 
 
2001-ஆம் ஆண்டு. தோனி ரஞ்சிடிராபி போட்டிகளுக்காக ஆட ஆரம்பித்த நேரம், தன்னுடைய சொந்த மாநில அணியில் இடம் கிடைக்காததால் பீகார் அணிக்காக விளையாடிக்கொண்டிருந்தார் (இன்றுவரை தன்னுடைய சொந்த மாநில அணிக்கு அவர் கேப்டனாக இருந்ததில்லை). 2001-02 சீசனில் மிக மோசமாக விளையாடியிருந்தார் தோனி.
 
அவருடைய பேட்டிங் சுத்தமாக எடுபடவில்லை. அவரால் யார்க்கர் பந்துகளை சரியாக விளையாடத் தெரியாமல் இருந்ததால் எளிதில் தன் விக்கெட்டை இழந்துவிடுவார். இதைத் தெரிந்துகொண்ட எதிரணி பந்துவீச்சாளர்கள் இவர் களத்தில் வந்தாலே தொடர்ந்து யார்க்கர் பந்துகளாக வீசி அவரை அவுட்டாக்கி, பெவிலியனுக்குத் திருப்பி அனுப்பிவிடுவார்கள். தோனி இதனால் உடைந்துபோகவில்லை. உடனே இதிலிருந்து வெளியே வர முடிவெடுத்தார். 
 
அந்த நேரத்தில் டிக்கெட் பரிசோதகராக காரக்பூரில் பணியாற்றிக்கொண்டிருந்தார். அந்த ஊரில் இருக்கிற பெரிய மைதானத்தில் டென்னிஸ் பால் போட்டிகள் நடைபெறும். அதில் கலந்துகொள்ள முடிவெடுத்தார். காரணம், இப்போட்டிகளில் யார்க்கர் பந்துகள்தான் பிரதானமாக இருக்கும். அதை நேருக்குநேர் எதிர்கொள்ளத் தீர்மானித்தார். டென்னிஸ் பந்திலேயே தினமும் பயிற்சி. 
 
டென்னிஸ் பாலை அடித்து விரட்ட, தன்னுடைய தோள்களையும் மணிக்கட்டுகளையும் பயன்படுத்தி விளையாட வேண்டியிருந்தது. அப்படித்தான் தன்னுடைய யார்க்கர் பிரச்சினைக்கு ஒரு மாற்றுவழியைக் கண்டுபிடித்தார். யார்க்கர்களை  சிக்ஸருக்கு விரட்டும் ஹெலிகாப்டர் ஷாட் காரக்பூரின் ஆக்ரோஷ பந்துவீச்சாளர்களின் பந்துகளில்தான் முதன்முதலாக அடிக்கப்பட்டது... தொடர்ந்து ரஞ்சி போட்டிகளில் யார்க்கர்களோடு வந்த ஒவ்வொரு பந்துவீச்சாளரையும் ஓட ஓட விரட்டினார். பிற்காலத்தில் தோனியின் அடையாளமாக அந்த ஹெலிகாப்டர் ஷாட்டே மாறியது. 
 
என்னதான் தானாகவே முடிவுகள் எடுத்தாலும் சில நேரங்களில் மூத்தவர்களின் ஆலோசனைகளையும் அறிவுரைகளையும் பெற்றே முடிவுகள் எடுப்பது தோனியின் பாணி. 2011 உலகக் கோப்பை போட்டிகளின் இறுதியாட்டம். இலங்கைக்கு எதிரான ஆட்டத்தில் 274 ரன்கள் என்கிற இலக்கை நோக்கி இந்தியா ஆடிக்கொண்டிருந்தது.
 
இலங்கை அணியின் சுழலில் சிக்கி இருபது ஓவர்களுக்குள் 117 ரன்கள் மட்டுமே அடித்து மூன்று விக்கெட்டுகளை இழந்து தடுமாறியது. அடுத்து யுவராஜ் சிங்கும் ரெய்னாவும் தயாராக இருக்க... தோனி தானே களமிறங்க நினைக்கிறார். அது குருட்டாம்போக்கில் எடுக்கப்பட்ட முடிவல்ல. சென்னை அணிக்காக அப்போது இலங்கை அணியின் முரளிதரன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தார். அதனால் தன்னால் அவருடைய சூழலை சமாளித்து அணியை நிலைநிறுத்த முடியும் என நம்பினார். 
 
ஆனால் அது சரியாக வருமா என்பதில் சந்தேகம் வருகிறது. அதை மற்றவர்கள் எப்படி புரிந்துகொள்வார்கள் எனத் தயக்கம். அவர்தான் அணிக்குத் தலைவர், அவர் நினைத்தால் எதுவும் செய்ய முடியும். ஆனாலும் அப்போதைய பயிற்சியாளர் கிரிஸ்டனிடம் செல்கிறார், ‘நான் போகட்டுமா கேரி’ என்று அனுமதி கேட்க.. கேரி கிரிஸ்டன், ‘நிச்சயமாக நீங்கள் விளையாடுவது நல்லதாகப் படுகிறது தோனி. உங்களால் சுழற்பந்துவீச்சை நன்றாக எதிர்கொள்ள முடியும்’ என்று சொல்ல, தோனி உற்சாகமாகிக் களமிறங்கினார். அதற்கு பின் நடந்த அத்தனையும் வரலாறு.
 
ராணுவமே இலக்கு
 
விளையாட்டில் ஆர்வமிருந்தாலும் தோனிக்கு இருக்கிற இன்னொரு பிடித்தமான விஷயம் ராணுவம். சின்னப்பையனாக இருக்கும்போதே நூலகத்திற்குச் சென்று ஆயுதங்கள், ராணுவத் தளவாடங்கள், போர்கள் குறித்த நூல்களை தேடித் தேடிப் படிக்கும் குணம் கொண்டிருந்தார் தோனி. ராணுவத்தினர் மீது அளவில்லாத மரியாதையும் அன்பும் கொண்டிருந்தார். 
 
நான் என் மனைவியிடம் எப்போதும் கூறுவேன், ‘எனக்கு நீ முக்கியமான மூன்றாவது ஆள்தான்’ என்று. காரணம், நான் நேசிக்கிற என்னுடைய இந்த நாடும் என்னுடைய பெற்றோரும்தான் எனக்கு முக்கியமான முதல் இருவர். கிரிக்கெட்தான் எனக்கு எல்லாமே. அதன்வழிதான் என்னால் இந்த நாட்டிற்காக இப்போதைக்கு எதையாவது செய்ய முடிகிறது.
 
அதனால் என் உடல் ஒத்துழைக்கும்வரை நான் எல்லா வகையான கிரிக்கெட் ஆட்டங்களிலும் கலந்துகொள்வேன், அதற்குப் பிறகு ராணுவம்தான் என் கனவு. ஒருநாள் நானும் இந்திய ராணுவத்தின் பாராசூட் படைப்பிரிவில் பயிற்சி செய்வேன். வானத்தில் பறப்பேன்" என்று சமீபத்திய விஸ்டன் பேட்டியில் கூறியிருக்கிறார். 
 
கிரிக்கெட்டில் பிரபலமான பின்பும் அவருடைய ராணுவ ஆர்வம் குறையவில்லை. தன்னுடைய நண்பர்களின் தொடர்புகளைக் கொண்டு ராணுவத்தினரோடு இணைந்து செயலாற்ற விருப்பம் தெரிவித்தார்.
 
சில நாட்கள் ராணுவத்தினருக்கு கிரிக்கெட் பயிற்சி அளிக்கவும் அவர்களோடு இருக்கவும் தோனிக்கு  வாய்ப்பு தரப்பட்டது. தோனியும் ராணுவத்தில் சில பயிற்சிகளை மேற்கொண்டார். அவருக்கு விமானப்படையின் பாராசூட் ரெஜிமெண்ட்டில் கௌரவ லெப்டினென்ட் பதவி வழங்கப்பட்டுள்ளது.   
 
 
 

இந்த வார இதழில்
ஒருநாள் முதல்வன்
தலையங்கம்
காப்பி அடிக்காத கடை!
ஃபேஸ்புக்கில் அரிசி மழை
கணக்கு வைத்துள்ள வங்கியிலும் கட்டணமா?
வையத் தலைமைகொள்! – 39
2500 ஆண்டுகளுக்கு முன் நெல் பயிரிட்டவன் தமிழன்!
HI... டெக்னாலஜி
இன்பாக்ஸ்
தமிழே நலமா?
ஜெயகாந்தனின் இளமைக்கால அனுபவங்கள் - 5
மூன்றாவது கண் : புதிய தொடர் - 1
கொத்து பரோட்டா – 10
பசுமைப் பக்கங்கள் – 2 : கட்டுகட்டாக லாபம் தரும் கொத்தமல்லிக் கட்டு
பசுமைப் பக்கங்கள் – 1 : சம்பாவில் நிறைய சம்பாதிக்க...
நேற்றிருந்தோம் அந்த வீட்டினிலே
நிஹௌ! சீனம் கற்கலாம் வாருங்கள் : புதிய தொடர் - 1
உங்கள் குழந்தையும் சாதிக்கும்
 
இந்த வார கல்வி இதழில்
பாரத ஸ்டேட் வங்கியில் 2,986 பேருக்கு அதிகாரி வேலை!
ஆசிரியர் தகுதித் தேர்வு வெயிட்டேஜ் முறை உயர் நீதிமன்றம் இடைக்காலத் தடை!
பிஎச்டி மாணவர்களுக்கு ரூ.6 லட்சம் ஸ்காலர்ஷிப்!
எல்ஐசி ஸ்காலர்ஷிப்!
குடும்பத்தில் ஒரே பெண் குழந்தை கல்லூரியில் படிக்க ஸ்காலர்ஷிப்
இயற்பியல், வேதியியலில் தேசிய திறனறித் தேர்வு
ஐஎஸ்ஓ தரச் சான்றிதழ் பெற்ற அரசு தொடக்கப் பள்ளி!
பாலஸ்ரீ விருது பெற்ற தமிழகப் பள்ளி மாணவர்கள்!
ONGC நிறுவனத்தில் 745 என்ஜினீயரிங் பட்டதாரிகளுக்கு வேலை!
பள்ளி மாணவர்களுக்கு ரூ.50 ஆயிரம் ரொக்கப் பரிசு!
பாரத் பெட்ரோலியம் நிறுவனத்தில் என்ஜினீயரிங் பட்டதாரிகளுக்கு வேலை!
அஞ்சல்
ஹாக்கிக்கு புத்துயிரூட்டும் ஹாக்கி சிட்டிசன் குரூப்!