முகப்பு சென்ற வாரம்

இணைவார்களா?

மாலன்

நாட்டின் ஒரு பகுதி அன்னியருக்குத் தாரை வார்க்கப்படக் கூடாது என்பதற்காக நாற்பதாண்டுகளுக்கு முன், எதிர் எதிர் கொள்கைகள் கொண்ட, அரசியல் கட்சிகள் இணைந்து குரல் கொடுத்தன. இன்று அதிமுக, திமுக இணைந்து போராடுமா?  நேருவிற்கு எதிராக காங்கிரஸ் முதல்வரே போராடினார். இன்று தமிழக பாஜக, தமிழருக்காகக் குரல் எழுப்புமா?

கடல்கள் நாடுகளைப் பிரிக்கின்றனவா? இணைக்கின்றனவா? இதற்கான விடை உங்கள் கண்களில் உங்கள் எண்ணத்தில் இருக்கிறது. இரு நிலப்பகுதிகளுக்கிடையே இருக்கிற கடல் இரண்டையும் பிரிக்கிறது என்றும் சொல்லலாம்; பிரிந்து கிடக்கும் இரு நிலப்பகுதிகளைக் கடல் இணைக்கிறது எனவும் கொள்ளலாம்.

கடல் இணைக்கிறதோ இல்லையோ, சுமார் ஒரு மைல் நீளமும், முக்கால் மைல் அகலமும் கொண்ட மனிதர்கள் யாரும் வசிக்காத ஒரு சிறு தீவு இந்தப் பெரிய தேசத்தின் அரசியல் கட்சிகளை இணைக்கும் வல்லமை கொண்டது, இணைத்திருக்கிறது என்பதுதான் வரலாறு

1974-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 23-ஆம் தேதியன்று நாடாளுமன்றத்தில் நடந்த விவாதம் ஓர் உதாரணம். 1974-ஆம் ஆண்டு ஜூன் 28-ஆம் தேதி அன்றைய இந்தியப் பிரதமர் இந்திரா காந்தியும் இலங்கைப் பிரதமர் சிரிமாவோ பண்டாரநாயகேவும் கையெழுத்திட்ட ஒப்பந்தத்தையடுத்து (இந்த ஒப்பந்தம்தான் நாம் கச்சத்தீவை இழக்கக் காரணம்) அன்றைய அயலுறவுத் துறை அமைச்சர் ஸ்வரண்சிங் நாடாளுமன்றத்தில் ஒரு அறிக்கை தாக்கல் செய்ய முற்பட்டபோது அதை பாஜக, திமுக, சோஷலிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள்  ஒருங்கிணைந்து எதிர்த்தன. இந்திய அரசியலில் முக்கியமான தலைவர்களாக விளங்கிய வாஜ்பாய், மதுலிமாயி, எம். கல்யாணசுந்தரம், நாஞ்சில் மனோகரன், இரா.செழியன், மூக்கையா தேவர், முகமது ஷெரீப், பி.கே.தியோ போன்றோர் அந்த விவாதத்தில் பங்கேற்றனர்.  

வேறு அரசியல் நிலைப்பாடுகள் கொண்ட, இன்னும் சொல்லப்போனால் எதிர் எதிர் கொள்கைகள் கொண்ட, அரசியல் கட்சிகள் வடநாடு, தென்னிந்தியா என்ற பேதம் இல்லாமல் நாட்டின் ஒரு பகுதி அன்னியருக்குத் தாரை வார்க்கப்படக் கூடாது என்பதற்காகவும், இந்திய மீனவர்கள் தொல்லைகளுக்கு ஆளாகக் கூடாதென்பதற்காகவும் இணைந்து குரல் கொடுத்தன.

நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்தது இன்று நடக்க வாய்ப்புண்டா? அதைப் புரிந்துகொள்ள கச்சத் தீவு விஷயத்தில் கட்சிகளின் நிலை காலந்தோறும் எப்படி இருந்திருக்கிறது என்பதை அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

பாஜக:

இன்று ஆட்சியில் இருக்கும் பாஜக எதிர்கட்சியில்  இருந்தபோது கச்சத்தீவை இலங்கைக்கு தாரைவார்த்ததைக் கடுமையாக எதிர்த்தது. 1974 ஒப்பந்தத்தை, ‘சரணாகதி’ என்று விமர்சித்தார் வாஜ்பாய்.1974 ஜூலை 23-ஆம் தேதி நாடாளுமன்றத்தில்பேசும்போது, ‘அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை மீற அரசுக்கு அதிகாரமுண்டா?’ எனக் கேள்வி எழுப்பினார். அவரது பேச்சைக் கேட்ட பின்  மத்தியப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்தஜனசங்க (அப்போது பாஜக உதயமாகியிருக்கவில்லை) நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஹுக்கும் சந்த் கச்வாய் ஸ்வரண்சிங்கின் அறிக்கையை நாடாளுமன்றத்திலேயே கிழித்தெறிந்தார்.

வெறும் விமர்சனத்தோடு வாஜ்பாய் நின்றுவிடவில்லை. அவரது நெருங்கிய நண்பரும் சகாவுமான ஜனா. கிருஷ்ணமூர்த்தியைக் (இவர் பின்னர் பாஜகவின் தலைவராகவும் பதவி வகித்தார்) கொண்டு சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தார்.


நீதிபதி இஸ்மாயில் வழக்கை விசாரித்தார். கச்சத்தீவு தொடர்பான ஆவணங்கள் தில்லியில் மத்திய அரசின் வசம் இருந்தன. அதனால் நீதிமன்றம் கேட்ட ஆவணங்களை ஜனா.கிருஷ்ணமூர்த்தியால் அளிக்க இயலவில்லை. போதிய ஆதாரங்கள் இல்லை என்று சொல்லி வழக்கு தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது.

ஆனால் பின்னாளில் வாஜ்பாயே அயலுறவுத் துறை அமைச்சரானார். அப்போதும் சரி, பின்னர் பிரதமராக இருந்தபோதும் கச்சத்தீவை மீட்க நடவடிக்கை எதனையும் எடுக்கவில்லை.

நிதின் கட்கரி பாஜகவின் தலைவராக இருந்தபோது, 3.3.2011 அன்று தேசிய மனித உரிமை ஆணையத்தில் நேரில் ஆஜராகி, இலங்கைக் கடற்படையால் மீனவர்கள் தாக்கப்படுவது குறித்து முறையிட்டார். பின்னர் அவரது வழக்கறிஞர் அமன் சின்கா மூலம் எழுத்துப் பூர்வமாகப் புகார் தாக்கல் செய்தார்.


இலங்கைக் கடற்படையால் கொல்லப்பட்ட மீனவர்களை நேரில் சந்தித்து ஆறுதல் சொல்வதற்காக மக்களவை எதிர்கட்சித் தலைவராக இருந்த சுஷ்மா சுவராஜ் 2011-ஆம் ஆண்டு  நவம்பர் மாதம் 4-ஆம் தேதி நாகப்பட்டினம் வந்தார். அப்போது அங்கு நடந்த செய்தியாளர் கூட்டத்தில், ‘இந்தப் பிரச்சினையை தமிழக மீனவர் பிரச்சினையாகப் பார்க்கவில்லை இந்திய மீனவர்கள் கொல்லப்பட்டதாகக் கருதுகிறேன். தமிழ்நாட்டிலிருந்து பாஜகவைச் சேர்ந்த எவரும் நாடாளுமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை. ஆனால் நானே தமிழ்நாட்டிற்கும் எம்.பி.யாக இருந்து நாடாளுமன்றத்தில் குரல் எழுப்புவேன். இனி இது போல் ஒரு சம்பவம் நடைபெறாது’ என்றார். இப்போது அவர்தான் இந்தியாவின் அயலுறவுத் துறை அமைச்சர்.

ஆனால் அவரது அமைச்சகம் ஜூலை 2-ஆம் தேதி சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்த மனுவில், ‘இந்தியா - இலங்கை’ இடையேயான கடல் எல்லை தொடர்பாக கடந்த 1974 மற்றும் 1976-ஆம் ஆண்டுகளில் ஒப்பந்தங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. இந்த ஒப்பந்தங்களின்படி கச்சத்தீவு, இலங்கைக்குச் சொந்தமானது. கச்சத்தீவைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் மீன் பிடிக்கும் உரிமை இந்திய மீனவர்களுக்கு இல்லை’ என்று தெரிவித்திருக்கிறது!

அது மட்டுமல்ல, ‘கடந்த 2011-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதத்துக்குப் பின்னர் இந்திய மீனவர்கள் இலங்கை ராணுவத்தால் சுட்டுக்கொலை செய்யப்பட்டதாக எந்த ஒரு சம்பவமும் நடைபெறவில்லை’ என்றும் அந்த  மனுவில் தெரிவித்திருக்கிறது. அப்படியானால் 2011-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 4-ஆம் தேதி சுஷ்மா சுவராஜ் நாகப்பட்டினம் வந்தது எதற்காக? சந்தித்தது யாரை? சும்மா சுற்றுலா வந்தாரா? சொந்தக்காரர்களைப் பார்க்க வந்தாரா?

காங்கிரஸ்

கச்சத்தீவை நாம் இழந்ததற்குக் காரணமே இந்திரா காந்தி காலத்தில் போடப்பட்ட ஒப்பந்தம்தான். அந்த ஒப்பந்தம் பற்றி நாடாளுமன்றத்தில் அறிக்கை அளித்த ஸ்வரண்சிங், ‘கடந்த காலத்தில் இரு தரப்பும் அனுபவித்து வந்த ‘மீன்பிடி, புனிதப் பயணம், கடல் போக்குவரத்து  ஆகிய உரிமைகள் இந்த ஒப்பந்தத்தை இறுதி செய்யப்பட்டபோது முழுமையாகப் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை மாண்புமிகு உறுப்பினர்களுக்கு நினைவூட்ட விரும்புகிறேன்’ என்றார்.


ஆனால் 2011-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 16-ஆம் தேதி மக்களவையில் மீனவர் பிரச்சினையை டி.ஆர்.பாலு எழுப்பியபோது பதிலளித்த அன்றைய அயலுறவு அமைச்சர் எஸ்.எம்.கிருஷ்ணா, ‘இரு நாடுகளிடையே ஏற்பட்டுள்ள ஒப்பந்தங்களின்படி, ஓய்வெடுப்பதற்காகவும், வலைகளை உலர்த்துவதற்காகவும் மட்டுமே நம் மீனவர்கள் கச்சத்தீவைப் பயன்படுத்த முடியும். அதைத் தவிர ஆண்டுதோறும் நடக்கும் புனித அந்தோணியார் திருவிழாவிற்குச் செல்ல மட்டுமே முடியும். மற்றபடி கச்சத்தீவு அருகே மீன் பிடிக்கும் உரிமை நம் மீனவர்களுக்கு இல்லை’ என்று பதிலளித்திருக்கிறார். அதாவது ஸ்வரண்சிங் பேசியதற்கு நேரெதிராக!

அத்துடன் நில்லாது, ‘மத்திய அரசைப் பொறுத்தவரை கச்சதீவு முடிந்து போன விஷயம்’ என்றும் சொல்லியிருக்கிறார். ஆனால் கச்சத்தீவைத் திரும்பப் பெறுமாறு பிரதமரை வலியுறுத்துவோம் என்று அப்போது மத்திய அரசில் அமைச்சராக இருந்த ஜி.கே. வாசன் தொடர்ந்து (19 ஆகஸ்ட் 2013, 3 செப்டம்பர் 2011, 21 டிசம்பர்  2013) சொல்லி வருகிறார்.

திமுக

‘1974-ஆம் ஆண்டு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானபோது தமிழகத்தில் திமுக ஆட்சி நடந்து கொண்டிருந்தது. ஆனால் இந்த ஒப்பந்தம் குறித்து தங்களோடு கலந்தாலோசிக்கவில்லை எனத் தமிழக அரசுக்கு மனவருத்தம் இருக்கிறதே!’ என கம்யூனிஸ்ட் உறுப்பினர் கல்யாண சுந்தரம் நாடாளுமன்றத்தில் கேள்வி எழுப்புவதிலிருந்தும், அதற்கு ஸ்வரண்சிங் நேரடியாகப் பதிலளிக்காமல் வேறு எதையோ கூறி மழுப்புவதையும் பார்க்கும்போது அன்றைய திமுக அரசோடு கலந்து கொள்ளாமலே ஒப்பந்தம் போடப்பட்டுள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. அப்போதே, ‘அந்த ஒப்பந்தத்தை எதிர்க்கிறோம்’ என மக்களவையில் திமுக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் செழியன் கடுமையான வார்த்தைகளில் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தார். அன்று செழியனிலிருந்து இன்று திருச்சி சிவா வரை திமுக உறுப்பினர்கள் வாய்ப்புக் கிடைக்கும் போதெல்லாம் நாடாளுமன்றத்தில் கச்சத்தீவை இலங்கைக்குக் கொடுத்ததற்கு எதிராகப் பேசி வருகிறார்கள்.  

1970-களில் உலகின் முதல் பெண் பிரதமராகப் பதவியேற்ற சிரிமாவோ பண்டாராநாயகா அடுத்தடுத்துப் பல பிரச்சினைகளை சந்தித்தார். 1971-இல் ஜேவிபி என்ற இயக்கம் ஆயுதப் புரட்சியின் மூலம் ஆட்சியைக் கவிழ்க்க முயன்றது. பெட்ரோல் பற்றாக்குறை காரணமாக மக்கள் அவதிக்குள்ளானார்கள். ரஷ்ய ஆதரவு நாடு எனக் கருதப்பட்டதால் மேலைநாடுகளின் நிதி உதவிகள் கிடைக்கவில்லை. மக்களிடையே அதிருப்தி வளர்ந்து வந்ததையடுத்து சிரிமாவோ பல அதிரடி நடவடிக்கைகளை எடுத்தார். அரசமைப்புச் சட்டம் மாற்றப்பட்டது. சிலோன் என்ற பெயர் ஸ்ரீலங்கா என மாற்றப்பட்டது. கச்சத்தீவுக்கு உரிமை கோரினார். 1974-இல் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாவதற்கு முன்னரே 1972 லேயே, கச்சத்தீவு பேசப்படும் பிரச்சினையாயிற்று.

அப்போது முதல்வராக இருந்த கருணாநிதி, சென்னைச் சட்டக் கல்லூரிப் பேராசிரியரான கிருஷ்ணசாமியை சட்டரீதியாக பிரச்சினையை ஆராய்ந்து அறிக்கை தருமாறு கேட்டார். 1973-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் கிருஷ்ணசாமி அறிக்கையளித்தார். கச்சத்தீவு இந்தியாவின் ஒரு பகுதி, சர்வதேச நீதிமன்றத்திற்குப் போனாலும் நம் உரிமையை நிலை நாட்ட முடியும் என்ற ரீதியில் அந்த அறிக்கை அமைந்திருந்தது. அந்த அறிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டு, ‘தமிழக அரசின் நிலைப்பாடும்’ அதுதான் என அறிவித்தார் கருணாநிதி.

ஆனால் சர்வதேச நீதிமன்றத்திற்கல்ல, உச்சநீதிமன்றத்தில் கூட வழக்குத் தொடுக்கவில்லை.அரசமைப்புச் சட்டத்தின் 143 (1) பிரிவின் படி குடியரசுத் தலைவர் இந்த விவகாரம் குறித்து உச்ச நீதிமன்றத்தின் கருத்தைக் கேட்க வேண்டும் எனக் கூடக் கேட்கவில்லை. மேற்கு வங்காள மாநிலத்தில் உள்ள பெருபாரி என்ற கிராமத்தை நாடாளுமன்றத்தின் ஒப்புதலைப் பெறாமல் நேரு பாகிஸ்தானுக்கு தாரை வார்த்தபோது, அப்போது மே.வங்கத்தின் காங்கிரஸ் முதல்வரான பி.சி.ரா முதலில் சட்டமன்றத்தில் தீர்மானம் கொண்டுவந்து அதனை எதிர்த்தார். பின் ஜனாதிபதி ராஜேந்திர பிரசாத்தை அணுகினார். ராஜேந்திர பிரசாத் உச்ச நீதிமன்றத்தின் கருத்தைக் கேட்டார். நீதிபதி கஜேந்திர கட்கர், ‘1960-ஆம் ஆண்டு மார்ச் 14-ஆம் தேதியன்று நாட்டின் ஒரு பகுதியை இன்னொரு நாட்டுக்குக் கொடுக்க அரசுக்கு அதிகாரம் இல்லை. நாடாளுமன்றத்திற்கே அதிகாரம் உண்டு. அதுவும் அரசமைப்புச் சட்டத்தைத் திருத்துவதன் மூலமே அப்படிச் செய்ய முடியும்" என்று கருத்து தெரிவித்தார். பின்னர் அரசமைப்புச் சட்டம் 1960-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 28-ஆம் தேதி திருத்தப்பட்டு (9-ஆம் திருத்தம்) அந்தப் பகுதி பாகிஸ்தானுக்கு கொடுக்கப்பட்டது.

1989-லிருந்து 2013 வரை (1991-96 தவிர)தொடர்ந்து திமுக மத்திய அமைச்சரவையில் அங்கம் வகித்து வந்திருக்கிறது. அப்போதும் கூட அது கச்சத்தீவை மீட்க நடவடிக்கைகள் எடுக்கவில்லை.

அன்று உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகாமல் தயக்கம் காட்டிய கருணாநிதி 33 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 2013-ஆம் ஆண்டு, உச்ச நீதிமன்றத்தில் 1974, 1976 ஒப்பந்தங்களை ரத்து செய்யக் கோரி வழக்கு தொடர்ந்திருக்கிறார்.

அதிமுக

1974-இல் ஸ்வரண்சிங்கின் அறிக்கையை எதிர்த்து நாஞ்சில் மனோகரன் நாடாளுமன்றத்திலிருந்து வெளிநடப்பு செய்தார். அதன்பின் நாடாளுமன்றத்தில் அதிமுக எம்.பி.க்கள் கச்சத்தீவுக்காகப் பலமுறை குரலெழுப்பியிருக்கிறார்கள். என்றாலும் எம்.ஜி.ஆர். ஆட்சிக் காலத்தில் வேறு பெரிய முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படவில்லை.


1991-ஆம் ஆண்டு சுதந்திர தின விழாவில் கொடியேற்றி வைத்து ஜெயலலிதா பேசும்போது, ‘கச்சத்தீவை மீட்போம்’ என சூளுரைத்தார். ஆனால் அவரது அந்த முதல் ஆட்சிக்காலத்திலோ, பின் 2002-2006 வரை ஆட்சியில் இருந்தபோதோ நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளவில்லை. 2008-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம்தான் உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தாக்கல் செய்தார். அவர் 2011-இல் மீண்டும்


ஆட்சிக்கு வந்த போது தமிழக அரசின் வருவாய்த்துறையும் வழக்கில் வாதியாகத் தன்னை சேர்த்துக் கொண்டது. கடந்த ஆண்டு மே மாதம் கச்சத்தீவைத் திரும்பப் பெறுமாறு மத்திய அரசை வலியுறுத்தி தமிழகச் சட்டமன்றம் தீர்மானம் நிறைவேற்றியது.

நாட்டின் முக்கிய அரசியல் கட்சிகள் கச்சத் தீவுப் பிரச்சினையில் மாறி மாறி நிலை எடுத்து வந்திருப்பதை மேலே உள்ள தகவல்கள் மூலம் அறிந்துகொள்ளலாம். அவை இந்தப் பிரச்சினையை அரசியல் லாபங்களுக்காகவே நேரத்திற்கேற்றாற்போல் நிலைகளை மேற்கொள்கின்றன என்பது வெளிப்படை.


போனதெல்லாம் போகட்டும். இன்று கச்சத்தீவை மீட்க வேண்டும் என்பதில் அதிமுக, திமுக இரண்டும் முனைப்புக் காட்டுகின்றன. இரண்டும் உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகியுள்ளன. நாடாளுமன்றத்தில் குரலெழுப்பியுள்ளன. ஆனால் இரண்டும் தனித்தனியாகச் செயல்படுகின்றன. கச்சத்தீவை மீட்க முடிந்தால் அந்த வெற்றி தங்களுக்கே உரியது என்று உரிமை கொண்டாடுவதற்காகவே அவை தனித்தனியாக குரல் எழுப்புகின்றன என்பது ஊரறிந்த ரகசியம்.

காவிரி போன்ற மாநிலத்தைப் பாதிக்கும் பிரச்சினைகளில் கர்நாடகத்தில் காங்கிரஸ், பாஜக இரண்டும் இணைந்து போராடுகின்றன. 100 நாள் வேலைத் திட்டத்தைப் பாதுகாப்பது போன்ற விஷயங்களில் காங்கிரசும் இடதுசாரிகளும் இணைந்து குரலெழுப்புகின்றன.

தமிழக மீனவர்களின் நலன் காக்க, கச்சத்தீவுப் பிரச்சினையில் அதிமுக, திமுக இரண்டும் ஏன் இணைந்து போராடக்கூடாது?

இணைவார்களா?

 
 

சென்ற வார இதழில்
இணைவார்களா?
வரலாற்றுப் பெட்டகம்!
பருந்து பற பற... கழுகு பற பற...
இன்பாக்ஸ்
எம்ப்ளாய்மெண்ட்
போதையால் வீழ்ந்தோம்... கால்பந்தால் எழுந்தோம்..!
இதயத்தில் கரையும் உயிரித் தொழில்நுட்பம்
முடிவுக்கு வருமா முல்லைப் பெரியாறு சர்ச்சை ?
மீண்டும் சாய்னா!
தீவிரவாதத்துக்குத் தீர்வு என்ன?
Hi… டெக்னாலஜி
பசுமைப் பக்கங்கள் - 2
பசுமைப் பக்கங்கள் - 1
உலகம்
‘‘என் புருஷன் அடிக்கிறார்... காப்பாத்துங்க...’’
இந்த வார GOOD... இந்த வாரக் குட்டு
வையத் தலைமைகொள்!
‘‘சாயந்திரம் வந்த மழை நைட்டு வந்திருந்தா மொத்தமா குளோஸ் ஆகியிருப்போம்’’
கொத்து பரோட்டா -1
இந்த வாரம்: பீட்டர் அல்போன்ஸ்
புதிய தலைமுறை இலவச உயர்கல்வித் திட்டம் - 2014
செயலிகள் கவனிக்கவும் - 7
வீடு வாங்கப் போகும்முன் விசாரித்துவிட்டீர்களா?
விவாதம்
ட்வி(ஸ்)ட்டர்
தலையங்கம்
 
சென்ற வார கல்வி இதழில்